|
หัวข้อ: สัตววัตถุ ปลาพะยูน เริ่มหัวข้อโดย: teareborn ที่ พฤศจิกายน 23, 2017, 06:02:30 pm (http://www.คลัง[b]สมุนไพร[/b].com/wp-content/uploads/2017/09/%E0%B8%9E%E0%B8%B0%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%99.png)
ปลาพะยูน[/size][/b] ปลาพะยูนเป็นสัตว์กินนม อาศัยอยู่ในน้ำไม่ใช่ปลาจริงๆแม้กระนั้นเนื่องจากว่าอยู่ในน้ำรวมทั้งมีรูปร่างคล้ายปลาคนประเทศไทยก็เลยเรียกรวมเป็น”ปลา” มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dugong dugon(MuBer) จัดอยู่ในตระกูล Dugongidae ชื่อสามัญว่า dugong sea บางถิ่นเรียกว่า พะยูน วัวทะเลหรือหมูทะเลก็เรียก มีลำตัวเปรียว ขนาดตัววัดจากหัวถึงโคนหาง ยาว ๒.๒๐ -๓.๕๐ เมตรหางยาว ๗๕.๘๕ เซนติเมตรตัวโตเต็มกำลังหนัก ๒๘๐ ถึง ๓๘๐ กก.รูปกระสวยหางแยกเป็น๒แฉกขนานกับพื้นในแนวขนานไม่มีครีบหลังจากอยู่ตอนล่างของส่วนแม่ริมฝีปากบนเป็นก้อนเนื้อครึ้มลักษณะเป็นเหลี่ยมเหมือนจมูกหมูเมื่ออายุน้อยลำตัวมีสีออกขาวแม้กระนั้นกลายเป็นสีเทาอมน้ำตาลเมื่อโตเต็มวัย เหมือนปกติชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงหลายๆฝูงทำมาหากินรวมกันเป็นฝูงใหญ่กินพืชชนิด สมุนไพร ต้นหญ้าสมุทรตามพื้นท้องทะเลชายฝั่งเป็นของกินโตเต็มที่พร้อมสืบพันธุ์ได้เมื่ออายุ ๑๒-๑๓ปีตั้งท้องนาน๑ปีคลอดลูก ครั้งละ ๑ ตัว เคยพบบ่อยตามชายฝั่งทะเลของเมืองไทยแม้กระนั้นเดี๋ยวนี้เป็นสัตว์หายากรวมทั้งใกล้สูญพันธุ์ยังเจอในอ่าวไทยที่จังหวัดระยองชลบุรีจังหวัดตราดจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และชายฝั่งทะเลอันดามันแถบจังหวัดภูเก็ต จังหวัดพังงากระบี่โดยยิ่งไปกว่านั้นพบซุกซุมที่สุดบริเวณอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม-เกาะลิบตางจังหวัดตรังในต่างแดนพบได้ตั้งแต่บริเวณชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกของทวีปแอฟริกาสมุทรแดงตลอดแนวริมฝั่งของห้วงมหาสมุทรประเทศอินเดียไปจน ถึงประเทศฟิลิปปินส์เกาะไต้หวันถึงภาคเหนือของทวีปออสเตรเลีย (http://www.คลัง[b]สมุนไพร[/b].com/wp-content/uploads/2017/09/%E0%B8%9E%E0%B8%B0%E0%B8%A2%E0%B8%B9%E0%B8%991.jpg) สรรพคุณทางยา แพทย์แผนไทยใช้เขี้ยวปลาพะยูนเป็นเครื่องยาอย่างหนึ่งแต่เพื่อสงวนสัตว์ประเภทนี้ซึ่งหายากมากแล้วจึงไม่ควรใช้ยานี้อีกต่อไป เขี้ยวปลาพะยูนเป็นเครื่องยาอย่างหนึ่ง ที่ใช้ในพิกัดยาไทยที่เรียกว่า”นวขี้ยว” หรือ”เนาวเขี้ยว” ได้แก่เขี้ยวหมูเขี้ยวหมีเขี้ยวเสือ เขี้ยวจระเข้[/color]เขี้ยวแกงเลียงผา และงา (ดูคู่มือการปรุงยาแผนไทยเล่ม ๑น้ำกระสายยา)
|