คนภาคใต้ประกอบอาชีพ “ ทำสวนยาง ” มานานไม่ต่ำกว่า “ครึ่งศตวรรษ”

Advertisement


หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คนภาคใต้ประกอบอาชีพ “ ทำสวนยาง ” มานานไม่ต่ำกว่า “ครึ่งศตวรรษ”  (อ่าน 74 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
Kittipong99010
Drift King
*****

การ์ม่า: +0/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 15531


ดูรายละเอียด อีเมล์










« เมื่อ: เมษายน 13, 2017, 10:16:36 pm »



ล้อแม็ก แม็ก แม็กซ์แต่งรถ

↑ ลงทะเบียนรับข่าวสาร

ล้อแม็ก

Advertisement

คนภาคใต้ประกอบอาชีพ “ ท มานานไม่ต่ำกว่า “ครึ่งศตวรรษ” และได้สืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่นไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วอายุคน
นั่นเท่ากับเป็น “ตราประทับ” ได้ว่า อาชีพนี้มีความยั่งยืน
ผู้ที่มีคุณูปการยิ่งต่ออาชีพสวนยาง ก็คือ พระยารัษฎานุประดิษฐ มหิศรภักดี (คอ ซิ บี้ ณ ระนอง) ผู้นำยางพารา “ต้นแรก” จากประเทศมาเลเซีย มาปลูกในประเทศไทย เมื่อปี 2442 อ.กันตัง จ.ตรัง ก่อนจะถูกนำไปขยายพันธุ์ทำเป็นสวนยางขึ้นมา และนั่นก็คือ “ปฐมบท” ของยางพาราเมืองไทย
นับจากนั้นพื้นที่ปลูกยางจะกระจายไปทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ จนสามารถก้าวนำมาเลเซีย เป็นผู้ส่งออกยางพารามากที่สุดของโลก และเป็นพืชที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศ  ทำรายได้เข้าประเทศหลักหลายแสนล้านบาท/ปี
หากแต่การทำสวนยางในยุคนี้ถ้าจะบอกว่าเป็นอาชีพที่ “ยั่งยืน” อาจจะถูกตำหนิว่า “โกหกทั้งเพ” ตามภาษาคนใต้ เพราะวันนี้ ราคายางปรับตัวลดลงแบบน่าใจหาย จนใกล้เคียงกับต้นทุน
สาเหตุส่วนหนึ่งเพราะมีผลผลิตออกมาจำนวนมาก เฉพาะของไทยปีละ 4.2 ล้านตัน และส่วนหนึ่งเกิดจากเศรษฐกิจโลกชะลอตัว ทั้งยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น และจีน ผู้ใช้ยางอันดับหนึ่งของโลก
เมื่ออาชีพสวนยางไม่ “โสภา” จะให้ชาวสวนยางไปประกอบอาชีพอะไร โดยเฉพาะในภาคใต้ที่มีพืชเศรษฐกิจให้เลือกไม่มากนัก มีแค่ “ยาง” กับ “ปาล์ม”
คำถามเดียวกันถ้าชาวสวนยางโค่นยางไปปลูกปาล์มกันหมด อนาคตจะตกระกำลำบากเหมือนยางหรือไม่…???
ฉะนั้นถ้ายังจะยืนหยัดอยู่อาชีพนี้ ทำอย่างไรจึงจะอยู่รอด ทำอย่างไรจึงจะยั่งยืน ตรงนี้ต่างหากคือ “คำตอบ” ที่ต้อง “เสิร์ชหา”
  ถ้าชาวสวนยางยังมึนและมืดแปดด้านกับราคายาง ไม่ต้องไปหาที่ไหน เพราะยางเศรษฐกิจมี 3 แนวทาง มาให้ดูเป็นตัวอย่าง
หนึ่งในนั้นคือ การทำสวนยาง “แบบผสมผสาน” ไม่ “ฝากจมูก” ไว้กับยางอย่างเดียว แต่ “สร้างจมูก” ขึ้นมาหลายๆ จมูก หากจมูกไหนมีปัญหา ก็ยังมีอีกหลายจมูกไว้หายใจ
เปรียบเสมือนกับการปลูกพืชหลายๆ ตัว ทั้ง “แซม” และ “เสริม” ในสวนยาง ซึ่งมีให้เลือกอย่างหลากหลาย เช่น
ปลูกพืช และเลี้ยงสัตว์
การปลูกสร้างสรรค์สวนยาง
๑. ตำแหน่งที่ตั้งที่จะใช้ปลูกยาง 
ควรใช้ดินที่เหมาะแก่การปลูกยางโดยแท้จริง คือ ต้องเป็นดินร่วน ดินชั้นล่าง ต้องไม่เป็นหินดินดาน หรือลูกรังมากเกินไป หรือเป็นที่ทรายจัด หรือเป็นที่ลุ่มที่ขุดลงไปไม่เกิน ๑.๕ เซ็นติเมตรก็มีน้ำ หรือเป็นที่ที่น้ำท่วมในฤดูฝนเป็นเวลานานทุกปี ย่อมไม่เหมาะที่จะปลูกต้นยาง ควรจะปลูกพืชยืนต้นวิธีอื่นที่เหมาะกับสภาพของดิน จะได้คุณค่ามากกว่า
การปลูกสร้างสรรค์สวนยางให้ได้ผลดี ขาดไม่ได้จะต้องเรียนถึงวิธีประพฤติในการปลูก และการบำรุงเยียวยารักษาสวนยางให้เข้าใจโดยตลอดเสียก่อน 
๒. การเตรียมตำแหน่งที่ตั้ง 
จะต้องคิดถึงถึงข้อประธานที่ควรคอยดู ๓ ประการ คือ
๑) หญ้าคา เป็นคู่ปรับประธานของต้นยาง และพืชทุกชนิด จะต้องขจัดให้หมดก่อนที่จะโค่นไม้ป่า หรือไม้ใหญ่ลง อาจศักยโดยขุดเอารากออก หรือใช้ยาแตก ถ้าทิ้งไว้แตกภายหลังการโค่น หญ้าคาจะยิ่งเติบใหญ่เพิ่มปริมาณไวขึ้น เพราะว่าเป็นที่โล่งแจ้ง ไร้ร่มเงา จะปราบยากลำเค็ญยิ่งขึ้น ส่วนวัชพืชวิธีอื่นนั้น ถ้าเอาไว้คลุมดิน หรือเอาไว้คุ้มกันการพังทลายของดิน หรือคุ้มกันการชำระของน้ำฝนบ้างตกลง แต่จะต้องหวดให้ต่ำอยู่เสมอ อย่าให้สูงเกินกว่า ๕๐ เซ็นติเมตร และไม่ให้แพร่กระจายเข้าใกล้แนวปลูกต้นยาง วัชพืชทุกชนิด จะต้องอยู่ห่างจากต้นบางทุกด้าน ไม่น้อยกว่า ๑ เมตร แต่ถ้าปลูกพืชคลุมดินแทนวัชพืชได้จะเป็นคุณค่ามาก ไม่ใช่จะราบรื่นแก่การดูแลเยียวยารักษาเท่านั้น แต่จะช่วยให้ดินได้รับความชุ่มชื่น และได้รับธาตุเครื่องกินเพิ่มให้ขึ้นอีกด้วย
๒) ดินบน ย่อมมีคุณค่าแก่ต้นไม้มาก ถ้าใช้รถแทรกเตอร์ช่วยขุดโค่น และเตรียมดิน จะต้องคอยดูหน้าดิน อย่าให้ถูกกลบเสียหายไปเสียเปล่าๆ
๓) แมลง และปราณี เช่น ปลวก เม่น ฯลฯ ที่จะกัดกินต้นยาง ขาดไม่ได้จะต้องหาทางคุ้มกันโดยไม่ทำเอาสวนรกยุ่ง
วัชพืชà[url=https://www.sritranggroup.com/th/business/primary-products/sheet-rubber?pid=rss]ยางแผ่àพารา
แผนภาพแสดงการขุดหลุมปลูกต้นยางพารา
หลุมที่จะขุด ควรขุดให้ได้ขนาดกว้างไกล ๕๐ เซ็นติเมตร กลมหรือสี่เหลี่ยมตกลง และให้ลึกประมาณ ๕๐ เซ็นติเมตร ขนาดของก้นหลุมให้แคบกว่าปากหลุมเล็กน้อย
ดินที่ขุดขึ้น ควรขุดแยกดินบนไว้ต่างหากจากดินชั้นล่าง ตากแดดไว้ประมาณ ๑๐-๑๕ วัน ตราบใดดินแห้งแล้ว ให้ย่อยดินชั้นบนให้ร่วน แล้วกวาดลงหลุมไปตามเดิม ย่ำดินให้แน่นพอควร กะให้สูงจากก้นหลุมประมาณ ๒๕-๓๐ เซ็นติเมตร ถ้าไม่พอก็ให้กวาดหน้าดินที่อยู่รอบๆ หลุมด้วยตกลง แล้วจึงกวาดดินล่างซึ่งผสมกับปุ๋ยร็อคฟอสเฟต หลุมละประมาณ ๑/๒ กระป๋องยาสูบ เติมลงไปจนเต็มหลุม ทั้งนี้แต่การปลูกบ่อเกิดตอนเขียว ซึ่งฯลฯเล็กมากเท่านั้น ถ้าต้นที่ใช้ปลูกฯลฯขนาดใหญ่ รากลึกลงไปเกือบถึงก้นหลุม จะต้องใช้ดินบนผสมปู๋ยเอาไว้ก้นหลุม รากต้นยางจึงจะได้เครื่องกินตามอยาก เสร็จสิ้นแล้วให้ปักหมุดไว้ตรงกลางหลุมตามเดิมจนถึงจะถึงเวลาปลูก ถ้าหากเห็นว่าจะต้องรอเวลาอีกนาน กว่าจะปลูก จะเก็บปุ๋ยเอาไว้ผสมกับดินล่างตราบใดจะปลูกต้นยางตกลง
๗. การปลูกต้นยาง 
ต้นยางที่จะใช้ปลูกจะต้องฯลฯยางพันธุ์ดี ซึ่งมีสภาพหลายอย่าง กัน คือ 
(๑) กล้ายางพันธุ์ดี (หรือถ้าจะตอนในแปลงก็จะต้องปลูกกล้าปรกติไว้ก่อน) ต้นกล้ายางพันธุ์ดีที่จะใช้ปลูกมี ๓ ขนาด ด้วยกัน คือ 
กล้าขนาดเล็ก โคนต้นมีเส้นผ่านส่วนกลาง ๑.๕-๒ เซ็นติเมตร
กล้าขนาดกลาง โคนต้นมีเส้นผ่านส่วนกลาง ๒-๓.๕ เซ็นติเมตร
กล้าขนาดใหญ่ โคนต้นมีเส้นผ่านส่วนกลางตั้งแต่ ๓.๕ เซ็นติเมตรขึ้นไป กล้าขนาดใหญ่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการถอนต้นแพงกว่ากล้าขนาดที่เล็กกว่า
ต้นกล้าที่เหมาะแก่การปลูก คือ ต้นกล้าขนาดกลางซึ่งไม่เล็ก และไม่ใหญ่เกินไป ราบรื่นทั้งในการขุดถอน และการขนย้ายเข้าปลูกในสวน กล้าที่จะเอาไปปลูกนี้จะต้องตัดเอาส่วนยอดซึ่งมีเปลือกหุ้มสีเขียวออก ให้เกินส่วนที่เป็นสีเขียวปนน้ำตาล-แดงปาง ๑๐-๑๕ เซ็นติเมตร และตรงที่ตัดยอดออก ควรจุ่มด้วยขึ้นผึ้งเหลวเสียก่อน สำหรับคุ้มกันมิให้น้ำสังสรรค์ในต้นระเหยออกเร็วเกินไปต้นกล้าที่ถอนขึ้นจากดินแล้ว (ถ้าถอนไม่ขึ้นควรใช้เสียมขุดช่วย) ถ้าเป็นขนาดเล็กจะมีรากแก้วยาวประมาณ ๒๐-๓๐ เซ็นติเมตร ถ้าขนาดกลางรากแก้วยาวประมาณ ๓๕-๔๕ เซ็นติเมตร กล้าขนาดกลาง และกล้าขนาดใหญ่อาจมีรากแขนงยาว ควรตัดออกเสียบ้างให้เกินประมาณ ๑๐-๑๕ เซ็นติเมตร
การตอนต้นยางด้วยตายางพันธุ์ดี
การตอนต้นยางด้วยตายางพันธุ์ดี ตราบใดอายุประมาณ ๔-๕ จันทร์ ก่อนย้ายไปปลูกในสวนยาง
(๒) บ่อเกิดตอน คือ บ่อเกิดที่ตอนไว้แล้ว แต่ตายังไม่แตกยอด ถ้ามีแปลงขนายพันธุ์ยาง และมีต้นกล้าซึ่งจะใช้เป็น "บ่อเกิด" เพื่อตอน ได้ขนาดเพื่อตอนอยู่เรียบร้อยแล้ว ปางแต่ตอนในแปลงต้นกล้า แล้วย้ายไปปลูกในสวน จะทุ่นเวลาและค่าใช้จ่ายในการ ดูแลเยียวยารักษาสวนประมาณ ๑ ปี การถอนบ่อเกิดที่ติด ตาแล้วให้ประพฤติเช่นอันเดียวกับถอนต้นกล้า แต่จะต้อง คอยดูตาที่พึ่งติดไว้มิให้ขื่นขม โดยปกติตราบใดเชื่อมั่น ว่าตาติดแน่แล้ว แต่ยังไม่ผลิออกมาก็เป็นอันย้ายได้ ก่อนจะย้ายต้นมา ให้ตัดยอดให้เกินปาง ๑๐-๑๕ เซ็นติเมตร นอกเหนือรอยตอนหรือให้เกินปาง ๕-๖ เซ็นติเมตร ถ้าเป็นบ่อเกิดตอนเขียว 
ข้อควรระมัดคอยดูเพื่อการปลูกบ่อเกิดตอนก็คือ ตราบใดย้ายเอาไปปลูกในสวนแล้ว บ่อเกิดตอนบางต้น ตายางพันธุ์ดี ที่ติดไว้อาจจะแห้งตายไป และมีตาของต้นเดิมงอกออกมาแทน โดยที่ต้นตำรับสวนยางอาจเข้าใจผิดคิดว่างอกจากตายางพันธุ์ดี จึงยอมให้เติบใหญ่เจริญต่อไปกลายฯลฯยางพันธุ์เลวแทรกอยู่
(๓) ต้นตอน คือ ต้นตอนที่ตางอกฯลฯสูง ประมาณ ๑ เมตรแล้ว การปลูกด้วยต้นตอน จะเสียค่าใช้จ่ายสูงกว่าต้นที่ใช้ปลูกในสภาพวิธีอื่นที่กราบทูลมาแล้ว เพราะว่าต้นตอนดังกราบทูลนี้ ส่วนมากมีอายุประมาณ ๒ ปี นับตั้งแต่ปีที่เริ่มต้นปลูกบ่อเกิดฯลฯมา หรืออายุประมาณ ๑ ปีถ้าฯลฯตอนเขียว เพราะว่าฉะนั้น ในการขุด การถอน และการย้าย ตลอดจนการปลูก จะต้องเสียเวลา และค่าใช้จ่ายแพงกว่าต้นเล็กๆ บ้าง เว้นแต่นั้น หลุมที่ขุดเตรียมไว้ จะต้องใหญ่ และต้องลึกกว่าปกติอีกด้วย ในปัจจุบันนี้นี้ เก่งสังสรรค์ต้นตอนเขียวในถุงพลาสติก ได้นานประมาณ ๑ ปี จึงเห็นว่า การใช้ต้นตอนเขียวอายุ ๑๐-๑๒ จันทร์ปลูก จะทุ่นเวลาได้ ถึง ๑ ปี คือ ต้นยางที่ปลูกไว้จะกรีดได้ใน ๔ ปีเท่านั้น แทนที่จะเป็นเวลา ๕-๖ ปี
การตอนต้นยางด้วยตายางพันธุ์ดี
การตอนด้วยยางพันธุ์ดีกับต้นกล้าอายุ ๔-๕ จันทร์   วิธีตอนแบบใหม่ โดยตอนตั้งแต่บ่อเกิดยังเขียวอยู่มีอายุปาง ๓-๔ จันทร์เท่านั้น ร่นเวลาได้มาก ปลูกก็ง่ายขึ้น ตายางที่ จะใช้ติดก็หาง่ายขยายพันธุ์ได้เร็ว การตอนตามวิธีใหม่นี้ร้องเรียกว่า "การตอนเขียว" บ่อเกิดตามวิธีนี้ร้องเรียกว่า บ่อเกิดตาเขียว แต่ทั้งหมด ไปมักร้องเรียกว่า ต้นตอนเขียว
๘. วิธีปลูก 
ก่อนที่จะย้ายต้นยางที่จะใช้ปลูก ไปยังสวน จะต้องปรากฏว่า
๑) มีฝนตกชุก และดินชุ่มชื้นมากพอควร เรื่องราวนี้เป็นเรื่องราวประธานมาก ถ้าปลูกในระยะที่ฝนยังไม่ชุกมากโดยแท้จริง และดินยังไม่ชุ่มชื้นพอ จะทำเอารากไม่เติบใหญ่ และชะงักงันไปชั่วคราว กว่าจะตั้งตัวใหม่ได้อาจต้องกินเวลาหลายวัน หรือถ้าแล้งมาก ต้นอาจตายตกลง
๒) มีกรรมกรที่จะช่วยกันปลูกไว้เรียบร้อยเพรียง ถ้าปลูกเสร็จสิ้นในวันอันเดียวกันกับที่ได้รับต้นยางมาจะดีมาก หากปลูกไม่ทันในวันนั้น ขาดไม่ได้จะต้องเลื่อนไปในวันรุ่งขึ้น ต้องสรงน้ำที่ต้น และราก ให้ชุ่มชื้น ถ้าเอาไปเก็บไว้ในที่ที่ให้ปลายรากแช่น้ำเล็กน้อยได้ยิ่งดี
ในการนำต้นยางลงปลูก ถ้าเป็นหลุมที่กลบดินเตรียมไว้แล้ว ให้ใช้ไม้แทงลงไปตรงกลางหลุม หรือใช้เสียมขุดเป็นหลุมตรงลงไป ควรใช้ไม้วัดรากแก้วตั้งแต่โคนต้นลงไป เมื่อปลายราก ว่ายาวแค่ไหน แล้วจึงแทง หรือขุดเป็นหลุมลึกลงไปเท่าที่วัดได้ ตราบใดสอดต้นลงไปแล้ว ปลายรากจะจดถึงก้นหลุมที่แทงหรือขุดไว้พอดี และโคนต้นจะอยู่ที่ลำดับขั้นพื้นดินเดิม แล้วย่ำรอบๆ ดิน จะได้แน่น ไม่มีโพรงดินฟ้าอากาศที่น้ำจะอาศัยค้างอยู่ได้ สำเร็จคุ้มกันมิให้ดินโคลนต้นยุบลงเป็นแอ่งขังน้ำ ซึ่งจะทำเอาต้นยางแช่น้ำตายได้ การปลูกต้องคอยดูอย่าให้รากแก้ว และรากแขนง งอบิดเบ้
หลังจากตอนแล้ว
หลังจากตอนแล้ว ๓ อาทิตย์ ตายางพันธุ์ดีจะติดเป็นเนื้ออันเดียวกับต้นกล้า ตุ่มที่เห็นบนแผ่นตาสีเขียว คือตายางที่จะงอกฯลฯยางพันธุ์ดีต่อไป
การตอนในสวนที่หลุมปลูกนั้น จะต้องตอนกับ ต้นกล้าที่ปลูกไว้แล้ว บ่อเกิดหรือต้นกล้าที่กราบทูลนี้อาจจะเกิดขึ้นได้ ๒ วิธี 
วิธีที่ ๑ เอาต้นกล้าขนาดเล็กพันธุ์ปรกติมาปลูกไว้ก่อน 
วิธีที่ ๒ เอาเล็ดมาเพาะให้ฯลฯกล้าในหลุม ปลูก หรือเพาะเล็ดเสียก่อน แล้วย้ายเล็ดงอกเอาไป ปลูกที่หลุมปลูก 
ตราบใดต้นกล้าอายุ ๓-๔ จันทร์ขึ้นไป คือ ต้นเริ่มต้นมี สีน้ำตาล-แดงบ้างแล้ว ก็ใช้เป็นบ่อเกิดเพื่อตอนได้ 
๙. พันธุ์ยางที่ควรใช้ปลูก 
ควรใช้พันธุ์ยางที่ปรากฎผลดีมาแล้ว คำว่า "ผลดี" ในที่นี้ไม่ใช่หมายถึง ผลดีแต่แต่น้ำยาเคมีงวิธีอันเดียว ต้นยางที่ให้ผลดี หรือที่ร้องเรียกว่าพันธุ์ดีนั้น วิธีน้อยจะต้องสร้างด้วย คุณลักษณะต่อไปนี้ด้วย
๑) ให้น้ำยาเคมีงสูงกว่าต้นยางปรกติ
๒) เปลือกหุ้มหนา
๓) เปลือกหุ้มที่ถูกกรีดแล้วงอกใหม่เร็ว
๔) ความเติบใหญ่ของต้นบ่อยดี ไม่ใช่พอกรีดแล้วต้นหยุดเติบใหญ่ หรือเติบใหญ่ช้ามาก หรือล้ำต้นพลิกผันรูปไป
๕) ค่าบริการเป็นโรคเปลือกหุ้มแห้งมีน้อย หรือไม่มีเลย ยางพันธุ์ดีหลายพันธุ์ที่ให้น้ำยาเคมีงมาก แต่กรีดน้ำยาเคมีงให้ออกมากไม่ได้ มักจะกลายเป็นโรคเปลือกหุ้มแห้ง และกรีดน้ำยาเคมีงไม่ออกอีกต่อไป
๖) ต้นแข็งแรง พุ่มใบไม่ใหญ่เกินไป ทนต่อความแรงของลม หรือพายุได้ดี
การที่จะให้รู้ว่า พันธุ์ยางชนิดใดจะมีรูปร่างดีตามคุณลักษณะดังกราบทูลข้างต้นจริงหรือไม่ ต้องใช้เวลานานมาก จะต้องกรีดลองเป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๑๐-๑๕ ปีขึ้นไป นับตั้งแต่ปีที่เริ่มต้นกรีดได้ ต้นตำรับสวนยางจึงไม่ควรจะเสี่ยงโชคต่อการใช้พันธุ์ยาง ที่ไม่รู้เรื่องคุณลักษณะอันโดยความเป็นจริง และไม่ควรตื่นไปตามคำเผยแพร่ ข้อที่ประธานหัว อย่าคิดแต่เรื่องราวน้ำยาเคมีงมากวิธีอันเดียว ให้ระลึกคุณลักษณะอื่นๆ สร้าง
ในระยะนี้ มีพันธุ์ยางของต่างแว่นแคว้นหลายพันธุ์ ที่อยู่ในระหว่างการลอง หลายพันธุ์ศักดิ์ให้ผลเป็นที่น่าพอใจ และก็มีหลายพันธุ์เหมือนกันไม่ให้ผลดี ได้คัดทิ้งไปแล้วเป็นปริมาณมาก และถือว่า ยังจะต้องคัดทิ้งต่อๆ ไปอีก ยังไม่เที่ยงแท้ว่า พันธุ์หยกๆ ที่ศักดิ์ลองอยู่ มีพันธุ์อะไรบ้างที่เด่นในเรื่องราวนี้ ควรสัมมนากรมวิชาการเกษตร
แผนภาพแสดงวิธีขุดหลุมปลูก   แผนภาพแสดงวิธีขุดหลุมปลูก และการปลูกต้นยางในหลุม ต้นยางในภาพเป็นบ่อเกิดตอน
พันธุ์ยางที่มีรูปร่าง และคุณลักษณะดี ที่ใช้ปลูก ในปัจจุบันนี้นี้ มีอยู่หลายพันธุ์ เช่น
๑) ถ้าใช้ในการตอน ควรใช้พันธุ์พีอาร์ ๑๐๗ (PR 107) และอาร์อาร์ไอเอ็ม ๖๐๐ (RRIM 600) สองพันธุ์นี้ ควรปลูกในที่ทางที่อุดมบริบูรณ์ดีโดยแท้จริง และในที่ที่ปลอดโรคใบร่วงชนิดไฟทอพทอรา กับพันธุ์ พีบี ๕/๕๑ (PB 5/51) จีที ๑ (GT 1) และพีอาร์ ๒๕๕, พีอาร์ ๒๖๑ (PR 255, PR 261)
๒) ถ้าใช้เล็ดหรือต้นกล้าพันธุ์ดี ในปัจจุบันนี้นี้ ไม่นิยมใช้เล็ดปลูกกันแล้ว เพราะว่าหากล้าพันธุ์ดีได้ยาก และมักจะไม่ใช่พันธุ์แท้ สวนยางขนาดใหญ่ๆ ในมาเลเซียมีจัดจำหน่ายอยู่บ้าง   ต้นยางตอนพันธุ์ดีอายุประมาณ ๔ จันทร์
ต้นยางตอนพันธุ์ดี
อายุประมาณ ๔ จันทร์
พันธุ์ยางดีชั้นรองๆ ลงไปยังมีอีกหลายพันธุ์ มีทั้งพันธุ์ที่ผสมในแว่นแคว้นไทย และในต่างแว่นแคว้น๑ ยังไม่ควรใช้ปลูกให้มากนัก จนถึงจะทราบผลเที่ยงแท้ ของทางร. หรือของเอกชนที่ลองอยู่แล้ว เช่น พันธุ์เคอาร์เอส ๒๓ พีบี ๒๘/๕๙ อาร์อาร์ไอเอ็ม ๗๐๓ (KRS 23, PB 28/59, RRIM 703) พันธุ์ยางที เจไออาร์ ๑ (TJIR 1) ถ้าแม้จะเป็นพันธุ์เก่าซึ่งทางร.ไม่พินิตให้ปลูก แต่ผลที่ประจักษ์อยู่ปรากฏว่า ในที่บางแห่งปลูกได้ผลดีมาก ฉะนั้น ผู้ปลูกจะต้องพินิจดูว่า ถ้าที่ใดปลูกพันธุ์อะไรได้ผลดี ก็ควรปลูกพันธุ์นั้นต่อไปได้
๑ เพราะว่ามีการผสมพันธุ์ยาง สำหรับให้ได้พันธุ์ที่ดีกว่าโทรกันมาทุกปี ในระยะต่อมาจึงมีการใช้ยางพันธุ์หยกๆ มากขึ้น



GPSราคาถูก | เครื่องฟอกอากาศในรถยนต์ | Ran Online | Ragnarok | โปรโมชั่น | เกมส์ออนไลน์

Promotion
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

ฐานข้อมูลผิดพลาด
ลองอีกครั้ง ถ้าเกิดการผิดพลาดอีกครั้ง ให้แจ้งผู้ดูแลระบบด้วย
กลับ