Advertisement
ปลาช่อ[/size][/b]
ปลาช่อนเป็นสัตว์เลือดเย็น มีกระดูกสันหลัง
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Channa striata (Bloch)จัดอยู่ในสกุล Channidaeมีชื่อสามัญว่า snakehead murrelบางถิ่น (ตะวันตกเฉียงเหนือและอีสาน) เรียก ปลาค้อ ก็มีชีววิทยาของปลาช่อนปลาช่อนมีรูปร่างกลมเป็นทรงกระบอก ลำตัวข้างหางจะแบนน้อย ความยาวของลำตัวเมื่อโตสุดกำลัง ๖๐-๗๕ เซนติเมตร (มีแถลงการณ์ว่าลำตัวยาวได้ถึง ๑ เมตร) หรือ มีความยาวเป็น ๕.๕-๖ เท่าของความลึกของลำตัว รวมทั้งเป็น ๓.๒-๓.๓ เท่าของท่อนหัว ลำตัวด้านบนโค้งลงเล็กน้อย ส่วนท้องแบน ด้านข้างของส่วนหางแบน ลำตัวมีตั้งแต่สีเทาถึงสีเทาคละเคล้าน้ำตาล หลังสีดำ ส่วนท้องสีขาว รวมทั้งอาจมีจุดประสีดำหรือสีน้ำตาลกระจายอยู่ทั่วไป ข้างๆของลำตัวมีลายสีน้ำตาลหรือสีเทาผสมดำ (ขนาดแล้วก็รูปร่างไม่สม่ำเสมอ) พิงขวางลำตัวจากบริเวณใต้เส้นข้างตัวไปยังรอบๆท้อง ในลางตัวลายกลุ่มนี้อาจพิงขวางลำตัวติดต่อกันจากบริเวณครีบหูถึงคอดหางราว ๑๕ แถบ อย่างไรก็ดี สีรวมทั้งลายนี้เปลี่ยนไปตามถิ่นที่อยู่และก็ฤดู หัวปลาช่อนมีขนาดใหญ่ ลักษณะแบนจากบนลงด้านล่าง ตามีขนาดใหญ่ อยู่ด้านข้างของส่วนหัว จะงอยปากกลมมน ปากกว้างและเฉลง มุมปากลึกและก็ยื่นเลยจากตามาก ขากรรไกรสามารถยึดหดได้ ขากรรไกรล่างยื่นล้ำขากรรไกรบนบางส่วน ฟันที่ขากรรไกรบนแล้วก็ข้างล่างเป็นซี่เล็กมากมาย ชิดกันเป็นแผ่นรวมทั้งแหลมคม ขากรรไกรบนมีเขี้ยว มีฟันที่เพดานข้างหน้าและก็เพดานส่วนใน ฟันที่ฟันกรามรวมทั้งเพดานมีราว ๔ แถว แผ่นปิดกระพุ้งแก้มเปิดกว้างได้ รอบๆบ้องคอเหนือเหงือกมีอวัยวะพิเศษช่วยหายใจ ทำให้เคลื่อนอยู่บนบกรวมทั้งฝังตัวอยู่ในโคลนได้เป็นเวลานาน ส่วนบนรวมทั้งข้างๆหัวมีเกล็ดปกคลุมครีบหลังแล้วก็ครีบก้นยาวเกือบถึงโคนครีบหาง ครีบข้างหลังมีก้านครีบ ๓๘-๔๒ ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบ ๒๔-๒๖ ก้าน ครีบอยู่ทางด้านท้องใกล้ช่องเปิดทวารและครีบตูด ครีบหูอยู่ข้างๆของลำตัวต่อจากช่องเหงือก ครีบหางกลม คอดหางแบนข้าง ครีบทุกครีบมีสีเทาปนสีน้ำตาลดำ รวมทั้งครีบทุกครีบไม่มีก้านครีบแข็ง เกล็ดปลาช่อนมีลักษณะกลมมน ขอบเรียบ เกล็ดตามลำตัวมีสีเทาถึงสีน้ำตาลอมเทา ส่วนหลังสีดำ เกล็ดบนเส้นข้างลำตัวมี ๕๒-๕๗ เกล็ด เส้นข้างลำตัวไม่ต่อกันเป็นแนวเดียว แม้กระนั้นมีรอยหักลงไปตรงรอบๆเกล็ดที่ ๑๗-๒๐ ด้านบนรวมทั้งข้างๆของลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่ แต่ว่าเกล็ดที่แถวๆศีรษะแข็งกว่าเกล็ดที่บริเวณลำตัว ปลาช่อนเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย อดทน ทำมาหากินตั้งแต่ระดับพื้นดินจนกระทั่งผิวน้ำ ถูกใจอาศัยอยู่ในน้ำที่มีความลึกไม่เกิน ๑ เมตร โดยยิ่งไปกว่านั้นในบริเวณที่มีพรรณไม้น้ำให้หลบตัวได้ ปลาช่อนสืบพันธุ์กันในฤดูฝน โดยที่ตัวผู้และก็ตัวเมียที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์จะจับคู่กัน ช่วยกันกัดหญ้าชายน้ำเพื่อทำแอ่งตกไข่ แล้วต่อจากนั้นตัวเมียก็วางไข่ แล้วเพศผู้ฉัดน้ำกามเข้าผสม เพศผู้ทำหน้าที่รอดูแลลูก ชาวบ้านเรียกลูกอ่อนของปลาช่อนว่า ลูกครอก เมื่อยังเล็กตัวมีสีออกแดง ดำผุดดำว่ายอยู่ตามแอ่งน้ำไม่ลึกนัก โดยมีบิดาปลาช่อนซุ่มตัวรอระวังอยู่ ปลาช่อนรับประทานปลาเล็กรวมถึงเนื้อสัตว์อื่นเป็นอาหาร เป็นปลาที่พบได้บ่อยในทุกภาคของประเทศไทย
[url=http://www.disthai.com/]
[/b]
คุณประโยชน์ทางยา[url=http://www.disthai.com/]สมุนไพร[/url][/color] หมอแผนไทยรู้จักใช้ปลาช่อนเป็นเครื่องยามาแต่โบราณ หนังสือเรียนคุณประโยชน์ยาโบราณว่า เนื้อสด มีรสหวาน ชอบกับธาตุทั้งหมด ก่อให้เกิดเสมหะ ปิดตะหยุดวาตะ เนื้อแห้ง มีรสหวาน มัน มีคุณประโยชน์ชูกำลัง แก้อ่อนแรง แก้เด็กตัวร้อน นอนสะดุ้ง มือเท้าเย็น หลังร้อน หอบ ชักจากไข้สูง แก้ชางทับสำรอก ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง ดี มีรสขม แก้ตาอักเสบ ตาแดง แก้ลอยแผลเป็น หางแห้ง มีรสเย็น คาว แก้เม็ดยอดในปาก แก้ฝ้าละออง แล้วก็เกล็ด มีรสจืดชืด คาว กระตุ้นแล้วส่งผลให้มีการเกิดลมเบ่งเวลาคลอด พระคู่มือโรคนิทาน ให้ยาขนานหนึ่งสำหรับใช้หยอดตาแก้ “น้ำตาตกหนักให้ตามัว” ยาขนานนี้เข้า “หินในสีสะปลาช่อน” หรือหินในหัวปลาช่อน เป็นเครื่องยาด้วย ดังต่อไปนี้ น้ำตานั้น แตกทุพพลภาพให้ตามัว ให้น้ำตาตกหนัก แล้วตั้งแต่แห้งไปตานั้นก็เปนดุจเยื่อ ผลลำไย ถ้าจะแก้ให้ประกอบยานี้
รากคนทิสอ ๑ รากเสนียด ๑ ผลมะตูมอ่อน ๑
ขิงแห้ง ๑ ทำเท่าเทียมกัน ต้มกิน แล้วจึงประกอบยาหยอดตาให้ประชุม หินในสีสะปลาช่อน ๑ บัลลังก์หิน ๑
พิมเสน ๑ ฝนหยอดตา สังเกตดูถ้าหากมีน้ำตาไหลออกมาถึงแก้ม ผู้ป่วยนั้นก็ยังไม่ตาย ถ้าหากไม่มีน้ำตา ตายแล พระคู่มือธาตุภิวังค์ ให้ยาแก้ไข้ที่ทำให้ชักขนานหนึ่ง ชื่อ “ยาอนันตไกรวาต” ยาขนานนี้เข้า “คางปลาช่อน” เป็นยาเครื่องด้วย ดังต่อไปนี้ ยาชื่ออนันตไกรวาต แก้พิษไข้ทำให้ชักลิ้นหยาบคางแข็ง และก็ชักให้สั่นไปกาย แลทำพิษต่างๆ หากจะแก้ท่านให้เอากระดูก
งูเหลือม ๑ กระดูกงูทับสมิงคลา ๑ คาง
ปลาช่อ[/b] ๑ งา ๑ กราม
แรด ๑ ยาทั้งนี้ขั้วให้เกรียม
[url=http://www.disthai.com/16488288/%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%A7]โกฐหัวบัว ๑ โกฐสอ ๑ หีบศพกระดูก ๑ เทียนดำ ๑ ผลโหระพา ๑ ผลผักชี ๑ น้ำประสานทอง ๑ ใบพิมเสน ๑ ใบสันมีดพร้าหอม ๑
[url=http://www.xn--42cg8cuanoj5b9czdzg.com/2017/09/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99/]ใบผักหวา[/color] ๑ ใบทองหลางน้ำ ๑ รากถั่วภูเขา ๑ รากตำลึงเพศผู้ ๑
[url=http://www.xn--42cg8cuanoj5b9czdzg.com/2017/09/%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84/]ดอกบุนนา[/b] ๑ ดอกพิกุล ๑ ยาดังนี้เอาส่วนเท่ากัน บดทำแท่งไว้ น้ำกระสายยานั้นให้เอาชาวเข้าหรือน้ำดอกไม้ก็ได้ แซกดีงูแลพิมเสน รับประทานแก้กิน แก้ชัก แก้เชื่อมมึน แก้ลิ้นแข็งกระด้างคางแข็ง ทั้งรับประทานซะโลมก็ได้แล ยานี้ได้เชื่อมาแล้ว เปนมหายอดเยี่ยมนัก
