Advertisement
สมุนไพรมะเย[/size][/b]
มะเยา Vernicia fordii (Hemsley) Airy Shaw.บางถิ่นเรียกว่า มะเยา (เหนือ) ทังอิ๊ว (จีน)ไม้ใหญ่ ขนาดเล็ก สูง 4-10 ม. เปลือกสีน้ำตาลแกมเทา. ใบ ลำพัง เรียงแบบบันไดเวียนห่างๆรูปไข่ป้อม หรือ รูปหัวใจ กว้าง 3-12 ซม. ยาว 5-15 ซม. ปลายใบแหลมเป็นติ่ง; ขอบของใบเรียบ โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ เส้นใบออกจากโคนใบ 5-7 เส้น และก็ออกมาจากเส้นกึ่งกลางใบแบบขนนกอีก 5-7 คู่ ใบแก่ด้านบนหมดจด ด้านล่างมีขนประปราย; ก้านใบยาว 9-12.5 เซนติเมตร ตรงรอยต่อระหว่างก้านใบ แล้วก็แผ่นใบข้างบนมีต่อมกลมๆสีแดง 2 ต่อม. ดอก ออกเป็นช่อที่ยอด แยกเพศ แต่ว่าอยู่บนต้นเดียวกัน ธรรมดา
[url=http://www.disthai.com/]สมุนไพ[/b] กลีบมี 5 กลีบ สีขาว แต่ว่าดอกเพศภรรยาอาจมีได้ถึง 9 กลีบ ที่ฐานกลีบมีลาย รวมทั้งจุดประสีเหลือง แดง บางครั้งบางคราวเหลือง หรือ ม่วงอมน้ำเงิน. ดอกเพศผู้ มีเกสรผู้ 8-12 อันอับเรณูมี 2 ช่อง. ดอกเพศเมีย มีเกสรเมียรูปไข่ ภายในมี 3-5 ช่อง ผลรูปค่อนข้างจะกลม มีเนื้อ แก่สีเหลือง แดงคล้ำ หรือ น้ำตาลปนดำ ข้างในมี 3-10 เมล็ด โดยมากจะมี 5 เมล็ด เปลือกเมล็ดแข็ง.
นิเวศน์วิทยา: มีบ้านเกิดเมืองนอนในประเทศจีน ขึ้นทางแถบลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง ปลูกลงในพื้นที่หลายมณฑลของเมืองจีน เพราะเหตุว่าเป็นไม้มีค่าทางเศรษฐกิจ ปลูกกันบ้างทางภาคเหนือของไทย.
คุณประโยชน์ : ต้น ต้นมีคุณสมบัติเป็นยากำจัดแมลง เมล็ด เมล็ดที่ยังไม่แก่จัด ผึ้งให้แห้งในร่ม ต้มกับเนื้อหมู ให้เด็กรับประทานแก้โรคขาดอาหาร และโรคโลหิตจางสำหรับสตรี เนื้อเม็ดแก่สกัดให้น้ำมันมะเยา (Tung oil) ถึง 33% เพียงแค่เป็นพิษมากกว่าน้ำมันที่ได้จากเม็ดมะเยาชนิดอื่น ด้วยเหตุว่ามีกรด eleostearic ปริมาณสูง แล้วก็เป็นน้ำมันพืชเพียงแค่ชนิดเดียวที่มีกรดชนิดนี้ ก็เลยทำให้แห้งเร็วเป็นพิเศษ นำไปใช้ในทางอุตสาหกรรมหลายประเภท ใช้เป็นยาทาแก้โรคผิวหนังบางประเภททาแก้แผลอักเสบ ประสานกับปูนรับประทานกับหมาก ใช้ทาแผลกันน้ำ แล้วก็เมื่อทำให้บริสุทธิ์แล้ว ใช้รับประทานเป็นยาระบายได้เหมือนกันกับน้ำมันละหุ่ง แต่ว่ามีข้อดีกว่าตรงที่ไม่มีกลิ่นและก็รส ไม่ทำให้อาเจียนอาเจียน
