Advertisement
โรคที่มีสาเหตุมาจากการเสพกัญชา คือนิยามที่ถูกกำหนดขึ้นใหม่ในหลักเกณฑ์การวินิจฉัยโรคทางจิตเวช DSM 5 ใช้เรียกกลุ่มอาการที่ชมรมกับการเสพกัญชา เดิมในมาตรฐานการวินิจฉัยโรคทางจิตใจเวช DSM 4 TR ฉบับก่อนหน้า กลุ่มอาการที่ชมรมกับการเสพกัญชาจะถูกนิยามเป็น 2 กลุ่มย่อย เรียกว่า กรุ๊ปอาการแสดงเมื่อเสพติดกัญชา และสภาวะเสพติดกัญชา
หมายความว่าการใช้กัญชาอาจไม่ทำให้ “เสพติด”กัญชา?
การตัดเอานิยามภาวะเสพติดกัญชาออกไปจากหลักเกณฑ์วินิจฉัยโรคฉบับใหม่นั้น อาจจะก่อให้หลายท่านนำไปตีความว่า เช่นนั้นแล้วการใช้กัญชาบางทีอาจไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำมาซึ่งการเสพติดกัญชาแบบนั้นหรือ?
เพราะเหตุว่าก่อนหน้านี้กัญชาก็ได้ชื่อว่าเป็นเพียงแค่ยาเสพติดชนิดอ่อนอยู่แล้ว
ก่อนหลักเกณฑ์วิเคราะห์ฉบับใหม่นี้จะถูกกำหนดขึ้น ได้มีการพินิจในหลายแง่มุมว่าควรจะนิยามโรคที่เกิดขึ้นจากการเสพติดกัญชาว่าอย่างไรดี เนื่องจากผู้ใช้กัญชาหลายรายปฏิเสธอาการเสพติด แต่ว่าในขณะก็มีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่เกิดภาวการณ์เสพติดกัญชาตามมา
นายแพทย์อลัน บัดนีย์ ผู้ที่มีความชำนาญเรื่องสภาวะเสพติดกัญชา ได้ศึกษาเล่าเรียนเก็บผลวิจัยเกี่ยวกับผลที่เกิดขึ้นข้างหลังการหยุดเสพกัญชาแล้วพบว่า ผลทดลองในห้องทดลองได้บ่งชี้ว่าผู้ที่หยุดเสพกัญชาอีกทั้งในกลุ่มคนไข้ที่พักผ่อนในโรงพยาบาลรวมทั้งผู้ป่วยนอก มีรูปแบบการล้มเลิกยาในลักษณะเดียวกันกับที่เกิดสังกัดคนที่หยุดเสพสารที่มีฤทธิ์เสพติดกระจ่างแจ้ง เช่น โคเคน หรือผงขาว โดยสำหรับกัญชานั้น อาการถอนยาจะเกิดขึ้นหลังการหยุดใช้นานราว 1 วัน และเพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่มีลักษณะอาการรุนแรงสุดเมื่อเวลาผ่านไป 2-4 วัน และค่อยน้อยลงหลังจากผ่านไป 1-3 สัปดาห์
ด้วยเหตุนี้ แค่เพียงด้วยเหตุว่าการให้คำอธิบายชื่อเรียกขึ้นใหม่โดยไม่ใส่คำว่า “เสพติด” อย่างเห็นได้ชัดในคำอธิบายศัพท์นั้น ไม่ได้แสดงว่ากัญชาไม่มีฤทธิ์เสพติด เนื่องจากผลจากงานวิจัยได้การันตีความเป็นจริงหัวข้อนี้แจ่มชัด
เพราะอะไรถึงยุบรวมกลุ่มอาการสองกลุ่มเป็นโรคเดียว?
ในกรรมวิธีแก้ไขกฏเกณฑ์การวิเคราะห์ออกมาเป็น DSM 5 นั้น คณะกรรมการได้ใคร่ครวญทวนการจัดแบ่งกลุ่มอาการที่เกิดขึ้นจากยาเสพติดจำพวกต่างๆว่าควรจะแบ่งเป็นกรุ๊ปอาการย่อยสองกลุ่มเช่นเดิมหรือยุบรวมเหลือเพียงแค่กรุ๊ปเดียว โดยพิจารณาถึงกลุ่มอาการที่เกิดขึ้นจากการเสพติดกัญชาเป็นพิเศษ จากเดิมใน DSM 4 TR ในสองกลุ่มอาการย่อย “กรุ๊ปอาการแสดงเมื่อเสพติดกัญชา” ถือเป็นภาวะที่รุนแรงน้อยกว่า “กรุ๊ปอาการเสพติดกัญชา” โดยรวมทั้งปัญหาที่เกิดขึ้นทางกายภาพต่างๆที่เกิดขึ้นตามหลังการเสพกัญชา โดยไม่จำเป็นควรมีอาการเสพติด
ในทางตรงกันข้าม “กลุ่มอาการเสพติดกัญชา” เป็นสภาวะที่แสดงถึงระดับความเสพติดของคนไข้ ที่ประเมินได้จากอาการต่างๆโดยเฉพาะอย่างยิ่งอาการที่แสดงถึงภาวการณ์ถอนยาและก็สภาวะดื้อยา
คณะกรรมการผู้ที่มีความชำนาญได้ใช้ขั้นตอนคิดวิเคราะห์หลายรูปแบบ จนได้ข้อสรุปว่าการตั้งกฏเกณฑ์เพื่อพิจารณาปัญหาที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาเสพติด เมื่อยุบลงเหลือเพียงแค่กรุ๊ปอาการเดียวเรียกรวมเป็น “โรคที่มีสาเหตุเนื่องมาจากเสพกัญชา” จะสามารถทำความเข้าใจได้ง่ายดายเสียยิ่งกว่าเมื่อจัดแบ่งออกเป็นกลุ่มอาการย่อยสองกลุ่มแบบเดิม โดย “โรคที่เกิดขึ้นได้เพราะมีสาเหตุเนื่องมาจากการเสพกัญชา” จะรวมเอาอาการต่างๆจากเดิมที่จัดอยู่อีกทั้งใน “กลุ่มอาการแสดงเมื่อเสพติดกัญชา” และก็ “กลุ่มอาการเสพติดกัญชา” มาไว้ร่วมกันตั้งเป็นเกณฑ์การวินิจฉัยใหม่ 11 อาการแสดง โดยความร้ายแรงของโรคแบ่งเป็นระดับน้อย ปานกลาง และมากมาย ระดับน้อยเป็นมีลักษณะอาการแสดงตรงเกณฑ์ 2-3 อาการ ระดับปานกลางเข้ามาตรฐาน 4-5 อาการ แล้วก็ระดับร้ายแรงคือมากกว่า 6 อาการขึ้นไป
ดังนี้ ระดับความร้ายแรงในมาตรฐานแบ่งแบบใหม่นี้เป็นอาการแสดงด้านกายภาพ ซึ่งไม่ได้บ่งชี้ถึงความร้ายแรงของระดับความเสพติด ซึ่งถ้าหากต้องการประเมินร่วม สามารถทำเป็นโดยใช้กฏเกณฑ์อื่นๆเพิ่มเติมอีก
อาการแสดงของโรคที่เกิดจากการเสพกัญชา
กฏเกณฑ์การวิเคราะห์ “โรคที่มีสาเหตุมาจากการเสพกัญชา” เป็นมีลักษณะอาการแสดงเข้ามาตรฐานดังต่อไปนี้ 2 ข้อขึ้นไป ภายในช่วงระยะเวลา 12 เดือน
เสพกัญชาเกินขนาดที่ตั้งดวงใจเอาไว้ภายในทีแรกๆ
มีปัญหาการควบคุมหรือลดจำนวนการใช้กัญชา
หมดเวลาส่วนมากไปกับการเสพกัญชา
มีความต้องการเสพกัญชามากมายเปลี่ยนไปจากปกติ
มีปัญหาการทำงาน การเล่าเรียน หรือปัญหาที่บ้านอันเป็นผลมาจากการเสพกัญชา
เสพกัญชาแม้ว่าจะใส่ใจว่าการเสพกัญชาจะทำให้กำเนิดอุปสรรคต่อการเข้าสังคม หรือปัญหาความเกี่ยวพันกับบุคคลอื่น
ลดหรือเลิกทำกิจกรรมอื่นที่เคยทำเพื่อเสพกัญชา
เสพกัญชาแม้จะใส่ใจดีว่าอยู่ในภาวการณ์ที่มีความเสี่ยงสูง
เสพกัญชาแม้จะใส่ใจดีว่ามีผลกระทบต่อร่างกายรวมทั้งจิตใจ
มีภาวะซนต่อการเสพกัญชาในขนาดเท่าเดิม
มีภาวการณ์ถอนยาเมื่อหยุดเสพกัญชา
แต่จะต้องย้ำอีกครั้งว่า มาตรฐานการวิเคราะห์โรคจากการเสพกัญชาเกณฑ์ใหม่นี้ ไม่ได้เป็นตัวบ่งชี้ถึงระดับความรุนแรงของการ “เสพติด” กัญชา กล่าวอีกนัยหนึ่งหากว่าความร้ายแรงของโรคจะจัดว่าร้ายแรงมากตามเกณฑ์อาการแสดงข้างต้นนี้ คนป่วยบางทีอาจจะเสพติดกัญชาในทางจิตเวชในระดับน้อย และก็ในลักษณะเดียวกันแม้ว่าจะจัดว่ามีความรุนแรงของโรคน้อย ผู้เจ็บป่วยอาจมีระดับการเสพติดกัญชาในทางจิตเวชศาสตร์มากมายก็เป็นไปได้ เนื่องจากการประเมินระดับความรุนแรงของการเสพติดยาในทางจิตเวชศาสตร์นั้น เน้นไปที่การคาดการณ์ภาวะดื้อต่อยาแล้วก็สภาวะถอนยาเป็นหลักเพียงแค่นั้น ด้วยเหตุว่าเป็นสองอาการหลักที่เป็นลักษณะเจาะจงเฉพาะเจาะจงต่อสภาวะเสพติดยา
คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง :
assafoot.comTags : assafoot,assafoot.com
