Advertisement
สมุนไพรหมีเหม็[/size][/b]
หมีเหม็น Litsea glutinosa C.B. Rob.บางถิ่นเรียกว่า หมีเหม็น มะเย้อ ยุบเหยา (เหนือ, ชลบุรี) กำปรนบาย (ซอง-จันทบุรี) ดอกจุ๋ม (จังหวัดลำปาง) ตังสีพง (พิษณุโลก) ทังบประมาณวน (ปัตตานี) มือเบาะ (มลายู-ยะลา) ม้น (จังหวัดตรัง) หมี (จังหวัดอุดรธานี, ลำปาง) หมูทะลวง (เมืองจันท์) หมูเหม็น (แพร่) เส่ปียขู้ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) อีเหม็น (กาญจนบุรี ราชบุรี)
[url=http://www.disthai.com/]สมุนไพร ไม้พุ่ม สูง 2-5 มัธยม กิ่งมีสีเทา ใบ โดดเดี่ยว ออกเรียงสลับ มักจะออกเป็นกรุ๊ปหนาแน่นที่ปลายกิ่ง ใบรูปรี หรือรูปไข่กลับ หรือค่อนข้างจะกลม กว้าง 4-10 เซนติเมตร ยาว 7-20 ซม. ปลายใบเรียวแหลม หรือ กลม โคนใบสอบเป็นครีบหรือกลม ขอบของใบเรียบ หรือเป็นคลื่นบางส่วน ด้านบนเกลี้ยงเป็นมัน ข้างล่างมีขน เส้นใบมี 8-13 คู่ ข้างล่างเห็นชัดกว่าด้านบน ก้านใบยาว 1-2.5 เซนติเมตร มีขน ดอก ออกตามง่ามใบเป็นช่อ แบบซี่ร่ม ก้านช่อยาว 2-6 เซนติเมตร มีขน ใบตกแต่งมี 4 ใบ มีขน ก้านดอกย่อยยาว 5-6 มิลลิเมตร มีขน ดอกเพศผู้ ช่อหนึ่งมีโดยประมาณ 8-10 ดอก กลีบรวมลดรูปจนถึงเหลือ 1-2 กลม หรือเปล่าเหลือเลย กลีบรูปขอบขนาน ขอบกลีบมีขน เกสรเพศผู้มี 9-20 อัน เรียงเป็นชั้นๆก้านเกสารมีขน ชั้นในมีต่อมกลมๆที่โคนก้าน ต่อมมีก้าน อับเรณูรูปรี มี 4 ช่อง เกสรเพศเมียเป็นหมันอยู่กึ่งกลาง ดอกเพศภรรยา กลีบรวมลดรูปจนกระทั่งไม่มี หรือเหลือแค่เล็กน้อย เกสรเพศผู้เป็นหมันเป็นรูปช้อน เกสรเพศเมียไม่มีขน รังไข่รูปไข่ ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1-2 มิลลิเมตร ปลายเกสรเพศเมียรูปจาน ผล กลม เมื่ออ่อนสีเขียว เมื่อแก่สีดำ ผิววาว ก้านผลมีขน
[b]สมุนไพร[/b].com/wp-content/uploads/2017/09/DSC01829_0.jpg" alt="" border="0" />นิเวศน์วิทยา : ขึ้นในป่าเบญจพรรณชื้น รวมทั้งป่าดงดิบทั่วไปคุณประโยชน์ : ราก เป็นยาฝาดสมาน แล้วก็ยาบำรุง ต้น ยางเป็นยาฝาดสมานแก้บิด ท้องร่วง กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ทาแก้พิษแมลงกัดต่อย แก้ปวด บดเป็นผงผสมกับน้ำหรือนม ทาแก้แผลอักเสบ รวมทั้งเป็นยาห้ามเลือด ใบ มีเยื่อเมือกมาก ใช้เป็นยาฝาดสมาน และก็แก้อาการระคายเคืองของผิวหนัง ตำเป็นยาพอกรอยแผลนิดๆหน่อยๆผล กินได้และให้น้ำมัน เป็นยาถูนวดแก้ปวด rheumatism เมล็ด ตำเป็นยาพอกฝี
