Advertisement
ปลาช่อ[/size][/b]
ปลาช่อนเป็นสัตว์เลือดเย็น มีกระดูกสันหลัง
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Channa striata (Bloch)จัดอยู่ในสกุล Channidaeมีชื่อสามัญว่า snakehead murrelบางถิ่น (พายัพและอีสาน) เรียก ปลาค้อ ก็มีชีววิทยาของปลาช่อนปลาช่อนมีรูปร่างกลมเป็นทรงกระบอก ลำตัวข้างหางจะแบนน้อย ความยาวของลำตัวเมื่อโตสุดกำลัง ๖๐-๗๕ เซนติเมตร (มีกล่าวว่าลำตัวยาวได้ถึง ๑ เมตร) หรือ มีความยาวเป็น ๕.๕-๖ เท่าของความลึกของลำตัว และก็เป็น ๓.๒-๓.๓ เท่าของส่วนหัว ลำตัวข้างบนโค้งลงเล็กน้อย ส่วนท้องแบน ด้านข้างของส่วนหางแบน ลำตัวมีตั้งแต่สีเทาถึงสีเทาปนน้ำตาล ข้างหลังสีดำ ส่วนท้องสีขาว และก็อาจมีจุดประสีดำหรือสีน้ำตาลกระจายอยู่ทั่วๆไป ข้างๆของลำตัวมีลายสีน้ำตาลหรือสีเทาปนดำ (ขนาดและรูปร่างไม่บ่อยนัก) พิงขวางลำตัวจากบริเวณใต้เส้นข้างตัวไปยังบริเวณท้อง ในลางตัวลายกลุ่มนี้บางทีอาจพาดขวางลำตัวติดต่อกันจากรอบๆครีบหูถึงคอดหางราว ๑๕ แถบ แต่ สีแล้วก็ลายนี้เปลี่ยนไปตามถิ่นที่อยู่และก็ฤดูกาล หัวปลาช่อนมีขนาดใหญ่ ลักษณะแบนจากบนลงล่าง ตามีขนาดใหญ่ อยู่ข้างๆของส่วนหัว จะงอยปากกลมมน ปากกว้างและเฉียงลง มุมปากลึกและยื่นเลยจากตามาก ขากรรไกรสามารถยึดหดได้ ขากรรไกรด้านล่างยื่นล้ำขากรรไกรบนเล็กน้อย ฟันที่ขากรรไกรบนและด้านล่างเป็นซี่เล็กมาก ติดกันเป็นแผ่นแล้วก็คม ขากรรไกรบนมีเขี้ยว มีฟันที่เพดานข้างหน้ารวมทั้งเพดานส่วนใน ฟันที่ฟันกรามแล้วก็เพดานมีราว ๔ แถว แผ่นปิดกระพุ้งแก้มเปิดกว้างได้ รอบๆบ้องคอเหนือเหงือกมีอวัยวะพิเศษช่วยหายใจ ทำให้ขยับเขยื้อนอยู่บนบกแล้วก็ฝังตัวอยู่ในโคลนได้เป็นระยะเวลานาน ส่วนบนแล้วก็ด้านข้างหัวมีเกล็ดปกคลุมครีบหลังและก็ครีบก้นยาวเกือบจะถึงโคนครีบหาง ครีบหลังมีก้านครีบ ๓๘-๔๒ ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบ ๒๔-๒๖ ก้าน ครีบอยู่ทางด้านท้องใกล้ช่องเปิดทวารรวมทั้งครีบตูด ครีบหูอยู่ด้านข้างของลำตัวถัดจากช่องเหงือก ครีบหางกลม คอดหางแบนข้าง ครีบทุกครีบมีสีเทาปนสีน้ำตาลดำ และก็ครีบทุกครีบไม่มีก้านครีบแข็ง เกล็ดปลาช่อนมีลักษณะกลมมน ขอบเรียบ เกล็ดตามลำตัวมีสีเทาถึงสีน้ำตาลอมเทา ส่วนหลังสีดำ เกล็ดบนเส้นข้างลำตัวมี ๕๒-๕๗ เกล็ด เส้นข้างลำตัวไม่ต่อกันเป็นแนวเดียว แม้กระนั้นมีรอยหักลงไปตรงบริเวณเกล็ดที่ ๑๗-๒๐ ด้านบนแล้วก็ด้านข้างของลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่ แต่เกล็ดที่แถวๆหัวแข็งกว่าเกล็ดที่รอบๆลำตัว ปลาช่อนเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ทรหดอดทน หากินตั้งแต่ระดับพื้นดินจนกระทั่งผิวน้ำ ชอบอาศัยอยู่ในน้ำที่มีความลึกไม่เกิน ๑ เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรอบๆที่มีพรรณไม้น้ำให้หลบตัวได้ ปลาช่อนผสมพันธุ์กันในฤดูฝน โดยที่ตัวผู้และตัวเมียที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์จะจับคู่กัน ช่วยเหลือกันกัดหญ้าชายน้ำเพื่อทำแอ่งวางไข่ แล้วหลังจากนั้นตัวเมียก็ออกไข่ แล้วตัวผู้ฉัดน้ำอสุจิเข้าผสม เพศผู้ปฏิบัติภารกิจคอยดูแลลูก ประชาชนเรียกลูกอ่อนของปลาช่อนว่า ลูกครอก เมื่อยังเล็กตัวมีสีออกแดง ดำผุดดำว่ายอยู่ตามแอ่งน้ำไม่ลึกนัก โดยมีพ่อปลาช่อนซุ่มตัวคอยระวังอยู่ ปลาช่อนกินปลาเล็กรวมทั้งเนื้อสัตว์อื่นเป็นอาหาร เป็นปลาที่พบได้มากในทุกภาคของเมืองไทย
[url=http://www.disthai.com/]
คุณประโยชน์ทางยาสมุนไพร แพทย์แผนไทยรู้จักใช้ปลาช่อนเป็นเครื่องยามาแม้กระนั้นโบราณ แบบเรียนคุณประโยชน์ยาโบราณว่า เนื้อสด มีรสหวาน ถูกใจกับธาตุทั้งผอง กระตุ้นแล้วส่งผลให้มีการเกิดเสมหะ ปิดตะระงับวาตะ เนื้อแห้ง มีรสหวาน มัน มีคุณประโยชน์ชูกำลัง แก้เมื่อยล้า แก้เด็กตัวร้อน นอนผวา มือเท้าเย็น ข้างหลังร้อน หอบ ชักจากไข้สูง แก้ชางทับสำรอก ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง ดี มีรสขม แก้ตาอักเสบ ตาแดง แก้ลอยแผลเป็น หางแห้ง มีรสเย็น คาว แก้เม็ดยอดในปาก แก้ฝ้าละออง แล้วก็เกล็ด มีรสจืดชืด คาว กระตุ้นแล้วส่งผลให้มีการเกิดลมเบ่งเวลาคลอด พระคัมภีร์โรคนิทาน ให้ยาขนานหนึ่งสำหรับใช้หยอดตาแก้ “น้ำตาตกหนักให้ตามัว” ยาขนานนี้เข้า “หินในสีสะปลาช่อน” หรือหินในหัวปลาช่อน เป็นเครื่องยาด้วย ดังนี้ น้ำตานั้น แตกพิการให้ตามัว ให้น้ำตาตกหนัก แล้วตั้งแต่แห้งไปตานั้นก็เปนดุจเยื่อ ผลลำไย ถ้าหากจะแก้ให้ประกอบยานี้
รากคนทิสอ ๑ รากเสนียดจัญไร ๑ ผลมะตูมอ่อน ๑
ขิงแห้ง ๑ ทำเสมอภาค ต้มรับประทาน แล้วจึงประกอบยาหยอดตาให้ประชุม หินในสีสะปลาช่อน ๑ บัลลังก์หิน ๑
พิมเสน ๑ ฝนหยอดตา สังเกตดูถ้าเกิดมีน้ำตาไหลออกมาถึงแก้ม คนไข้นั้นก็ยังไม่ตาย ถ้าหากไม่มีน้ำตา ตายแล พระคัมภีร์ธาตุภิวังค์ ให้ยาแก้ไข้ที่ทำให้ชักขนานหนึ่ง ชื่อ “ยาอนันตไกรวาต” ยาขนานนี้เข้า “คางปลาช่อน” เป็นยาเครื่องด้วย ดังนี้ ยาชื่ออนันตไกรวาต แก้พิษไข้ทำให้ชักลิ้นหยาบคางแข็ง และชักให้สั่นไปทั้งยังกาย แลทำพิษต่างๆ ถ้าจะแก้ท่านให้เอากระดูก
งูงูเหลือม ๑ กระดูกงูทับสมิงคลา ๑ คาง
ปลาช่อ[/b] ๑ งาช้าง ๑ ฟันกราม
แรด ๑ ยาทั้งนี้ขั้วให้ไหม้เกรียม
[url=http://www.disthai.com/16488288/%E0%B9%82%E0%B8%81%E0%B8%90%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%A7]โกฐหัวบัว ๑ โกฐสอ ๑ โกศกระดูก ๑ เทียนดำ ๑ ผลโหระพา ๑ ผลผักชี ๑ น้ำประสานทอง ๑ ใบพิมเสน ๑ ใบสันพร้าหอม ๑
[url=http://www.xn--42cg8cuanoj5b9czdzg.com/2017/09/%E0%B8%9C%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%9A%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99/]ใบผักหวา[/color] ๑ ใบทองหลางน้ำ ๑ รากถั่วภู ๑ รากตำลึงเพศผู้ ๑
[url=http://www.xn--42cg8cuanoj5b9czdzg.com/2017/09/%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%84/]ดอกบุนนา[/b] ๑ ดอกพิกุล ๑ ยาทั้งนี้เอาส่วนเท่ากัน บดทำแท่งไว้ น้ำกระสายนั้นให้เอาน้ำชาวเข้าหรือน้ำดอกไม้ก็ได้ แซกดีงูแลพิมเสน กินแก้แดก แก้ชัก แก้เชื่อมมึน แก้ลิ้นหยาบคางแข็ง รับประทานอีกทั้งซะโลมก็ได้แล ยานี้ได้เชื่อมาแล้ว เปนมหาดีเลิศนัก
Tags : สมุนไพร
