Advertisement
วิถีอาชีพผู้เลี้ยงสัตว์ในประเทศไทยมี 2 ลักษณะ การเลี้ยงสัตว์ระบบปิด และการเลี้ยงสัตว์แบบอิสระ การเลี้ยงสัตว์ระบบปิดมักเน้น{ความสะอาด|สุขลักษณะ)และดูแลง่ายเป็นสำคัญ เช่น โรงเลี้ยงไก่หลักพันตัว ถ้าหากพบโรคระบาดที่มีสัตว์ปีกเป็นตัวนำแล้ว การทำลายจะทำได้ง่ายเพื่อกำกับไม่ให้เกิดการลวดตาข่ายกระจัดกระจายเป็นวงกว้าง ก่อนการกำจัดจำเป็นต้องสุ่มตรวจโรคของไก่แต่ละโรงเลี้ยงด้วย หากพบความเสี่ยงก็ทำลายทันที แม้จะสูญเสียเงินจำนวนมากก็ตาม และการเลี้ยงสัตว์ระบบเปิดมักพบเห็นจากสัตว์บางจำพวก อาทิ วัวเนื้อ เป็ด เป็นชาวบ้านที่ปล่อยสัตว์เลี้ยงกึ่งธรรมชาติ แต่สัตว์ฝูงใหญ่ (แกะและแพะ) ที่น่าจะเลี้ยงฟาร์มเปิด สามารถดูแลได้ ทั้งนี้เพราะ
การล้อมสัตว์ปล่อยฝูงด้วยรั้วตาข่าย แม้อาณาบริเวณจะกว้างใหญ่เพียงใดก็สามารถดำเนินงานอย่างคล่องตัว
การล้อมสัตว์ปล่อยฝูงด้วมีข้อดีกว่าที่คิด เพราะว่า
ลวดตาข่ายจากประเทศออสเตรเลียมีความเหนียวกว่ารั้วตาข่ายทั่วไป และมีความสูงถึง 10 เมตร จึงมั่นอกมั่นใจได้ว่าปลอดภัยจากสัตว์ร้ายหรือสัตว์นักล่าขนาดเล็ก และมีระยะให้สรรหาเพียงพอกับความประสงค์ใช้งาน แม้จะใช้การต่อประกอบกันรั้วตาข่ายก็คงความแข็งแรงเป็นอย่างดี
การล้อมสัตว์ปล่อยฝูงด้วคุณภาพดีจากออสเตรเลียที่มีรูปแบบการถักทอลวดที่หลากหลาย ซึ่งไม่เป็นเหตุให้เกิดบาดแผลแก่สัตว์แน่นอน เพราะด้วยปมของรั้วตาข่ายเก็บอย่างมิดชิด โอกาสที่จะเกี่ยวผิวหนังของสัตว์หรือผู้ติดตั้งก็น้อย
การเลี้ยงสัตว์ฝูงใหญ่พึงจะป้องกันและควบคุมด้วย
การล้อมสัตว์ปล่อยฝูงด้ว ก็เพราะว่า
รั้วตาข่ายให้ความรู้สึกอิสระมากกว่า และที่สำคัญคือสามารถยึดติดกับเสาหลายแบบ เช่น เสาซีเมนต์ หรือเสาเหล็ก เพื่อติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยต่าง ๆ จากมิจฉาชีพ
การล้อมสัตว์ปล่อยฝูงด้วยรั้วตาข่ายในต่างแดนเป็นที่นิยมมาก เหตุเพราะสัตว์ฝูงใหญ่ประสงค์พื้นที่เลี้ยงเป็นวงกว้าง เพื่อรองรับกิจวัตรของสัตว์ เพื่อรักษามาตรฐานในการเลี้ยงสัตว์ เช่น สุขภาพร่างกายและจิตใจของสัตว์ ที่ส่งผลต่อคุณภาพของกล้ามเนื้อ คุณภาพนม หรือสุขภาพเส้นขน เป็นต้น
Tags : รั้วตาข่าย,รั้วตาข่ายอเนกประสงค์
